Pielęgnacja skóry i sierści

Aby skóra mogła prawidłowo wypełniać wszystkie swoje funkcje musi być utrzymywana w czystości. Jeśli nie jest – staje się siedliskiem dla pasożytów oraz związków chorobotwórczych, co prowadzi do rozwoju poważnych chorób, np. wszołowicy, wszawicy, grzybicy, świerzbu, liszaja strzygącego.
Czyszczenie krów ma wiele zalet: poprawia ukrwienie skóry, przez co ułatwia odżywianie tkanek oraz usprawnia czynności fizjologiczne. Wpływa pozytywnie na samopoczucie zwierząt, co przekłada się na lepszą zdrowotność i wydajność krów. Wpływa także na jakość produktu finalnego. Systematycznie czyszcząc skórę zmniejszamy ilość zanieczyszczeń mechanicznych i mikrobiologicznych mogących zanieczyścić mleko. Pielęgnacja skóry ma na celu usuwanie odchodów, brudu, moczu i pasożytów oraz utrzymywanie skóry i okrywy włosowej w dobrym stanie.
 
Każda choroba krowy skutkuje spadkiem jej wydajności mlecznej, więc zaniedbanie prostych zabiegów pielęgnacyjnych przekłada się na straty ekonomiczne.
 
Regularne czyszczenie skóry ma na celu nie tylko usunięcie brudu, ale także pobudzenie jej do lepszej pracy (poprzez zwiększenie dopływu krwi i podrażnienie układu nerwowego). Szczotką łatwo jest oczyścić zakurzoną krowę, natomiast do brudnej, sklejonej sierści można użyć zgrzebła. W czasie czyszczenia zgrzebłem należy omijać miejsca, gdzie kości zwierzęcia są tuż pod skórą (np. kręgosłup, guzy biodrowe), ponieważ są one wrażliwe na ból i łatwo je urazić. Pielęgnacja zgrzebłem powinna być prowadzona delikatnie i z wyczuciem. W przypadku bardzo zabrudzonej i sklejonej sierści najpierw należy ją umyć wodą. Zgrzebła o stosunkowo szerokich, solidnych ząbkach są z reguły przeznaczone do czyszczenia bydła, zgrzebła o drobnych, delikatnych ząbkach można stosować także do pielęgnacji koni.
 
Szczotki, zgrzebła, czochradła powinny być regularnie czyszczone i odkażane, rozprzestrzenianiu się między osobnikami chorób skóry (grzybica) lub pasożytów (wszoły).
 
Utrzymanie wolnostanowiskowe pozwala na ukazanie naturalnych zachowań bydła, także zachowań pielęgnacyjnych. Są to: wylizywanie, ocieranie się o przedmioty oraz drapanie się. Czochradła pozwalają, by krowa sama zadbała o swoją skórę. Czochradło tradycyjne to zestaw umocowanych szczotek, do których zwierzęta mają stały dostęp, mogą się o nie ocierać i drapać o każdej porze. Czochradła powinny być zamocowane w miejscu, gdzie bydło będzie mogło swobodnie z niego korzystać. Należy dopasować wysokość zamontowania urządzenia do średniej wysokości grzbietu krów ze stada. Dzięki specjalnej konstrukcji czochradło wytrzymuje duże naprężenia. Przedstawione poniżej czochradła tradycyjne (01-3422 i 01-3421) mają szczotki o wymiarach 50 x 10 cm. Podstawa szczotki w czochradle 01-3422 jest drewniana, natomiast w czochradle 01-3421 zastosowano szczotki z podstawą z tworzywa.
 
Strzyżenie sierści w okolicach zadu, na udach i bokach zwierzęcia pozwala zmniejszyć prawdopodobieństwo przyczepienia się do niej błota, obornika lub innych zanieczyszczeń. Hodowca powinien dbać o skórę bydła poprzez regularne jej mycie, czyszczenie oraz strzyżenie. Najczęściej nie strzyże się całego zwierzęcia, lecz okolice najbardziej narażone na zabrudzenie: zad, podbrzusze, uda. Zwierzęta mogą być zestresowane dźwiękiem, który wydaje maszynka do strzyżenia, dlatego zalecane jest, by a kilka minut przed strzyżeniem włączyć maszynkę, by krowy mogły się do niego przyzwyczaić. Dla utrzymania czystości zaleca się także strzyżenie krów w miejscach, które najczęściej ulegają zabrudzeniu. Są to: wymię, podbrzusze, podudzie, udo oraz ogon. Pamiętajmy, by nie skracać za bardzo włosów z ogona, gdyż ogon jest naturalną obroną przeciw muchom, meszkom i gzom. Usuwanie włosów z wymienia pozwala na łatwiejsze zachowanie higieny okolic strzyków, co prowadzi do polepszania jakości mleka. Posłużyć do tego może Opalarka do wymion (01-5108; 01-5112).